ဇာတ္နာတယ္ ရုံက မသန္႔ဘူး

၁။
ဇာတ္နာတယ္
ရုံက မသန္႔ဘူး.
မင္းသမီးလြမ္းခန္းေတြ မ်ားတယ္..
တဇာတ္လမ္းလံုး ဗီလိန္ေတြမ်ားတယ္.
ဇာတ္လိုက္ေတြ တရုတ္သိုင္းကားဆန္တယ္
သူထက္သူ စြမ္းတယ္.
ခက္တာက ရုံကမသန္႔ဘူး
ဇာတ္ကနာခဲ့တယ္.

၂။
ရုံကမသန္႔
ဇာတ္ကနာတဲ့ အထဲ
ပုရိသတ္က ၾကည့္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရတယ္.
ပြဲေစ်းတန္းက အေၾကာ္သည္မေလး အေအးမိတာ
လူမသိလိုက္ဘူး.
ပြဲေစ်းတန္းမွာ ခ်ဲထီေရာင္းတဲ့ေကာင္ေလး
လိုင္းေၾကး တနင့္တပိုးေပးလိုက္ရတယ္.
ဘ၀ကိုေရေမႊးဆြတ္ မိတ္ကပ္ထူထူလိမ္းရတဲ့ ေကာင္မေလးေတြ
ေပါလာတယ္
ဘာမွမလံုျခံဳတဲ့ ပြဲခင္းေလးမွာ
လံုျခံဳေရးေတြ လႊတ္မ်ားတယ္.

၃။
က်ေနာ္ကေတာ့
ထဲထဲ၀င္၀င္ ေျပာခြင့္မသာတဲ့ဇာတ္မွာ
မင္းသမီးကို လူဆိုးေတြ ဖမ္းတဲ့အခါ
မင္းသမီးလြတ္ေစေရး ဆုေတြေတာင္းတယ္.
မင္းသမီးကို လူဆိုးေတြ
လႊတ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တဲ့ ဇာတ္၀င္ခန္းကို
လက္ခုပ္လက္၀ါးတီး အားေပးတယ္.
ေတာ္ေသးတယ္.
ဇာတ္ထဲကလူဆိုးေတြ လူအခြင့္ေရးဆု ခဏခဏမရလို႔..
မင္းသမီးကို ပင္တိုင္ထားတဲ့ဇာတ္မွာ
ေတာ္ေသးတယ္..
မီးဇာလည္းမကုန္ ဆီလဲမခန္းလို႔..
ေတာ္ေသးတယ္..
မိုက္မိုက္မဲမဲရိုးသားမႈေတြ ျဖဴျဖဴစင္စင္ရွိေနလို႔
ေတာ္ေသးတယ္
ဇာတ္လမ္းကို ခ်မေရာင္းခဲ့တဲ့သူေတြရွိလို႔
ေတာ္ေသးတယ္..
နိုင္ပြဲမရတိုင္း
ပ၀ါျဖဴေလး ေထာင္မျပတတ္တဲ့သူေတြရွိေနလို႔.
ေတာ္ေသးတယ္..
ကမၻာမေၾကတဲ့ မ်ိဴးဆက္ေတြရွိေနလို႔

၄။
မင္းသမီးေရ
ခင္ဗ်ားကရတဲ့ဇတ္
လြမ္းခန္းေတြမ်ားတယ္.
ေၾကာင္သူေတာ္ေတြ ႂကြက္သူခိုးေတြမ်ားတယ္
ဇာတ္လိုက္ေတြလက္မေျဖာင့္ပဲ ဗိုလ္လုပ္တယ္
အေရာင္မရွိတဲ့သူေတြ အေယာင္ေဆာင္တယ္
ကုမၸဏီေထာင္တယ္.အေတာင္းအရမ္းမ်ားတယ္
ဇာတ္လိုက္ေတြ လက္နက္စြန္႔ျပီး
ရာသီစာ အန္ဂ်ီအိုေယာင္ေဆာင္ၾကတယ္.

၅။
က်ေနာ္ကေရာ
က်ေနာ္ကေတာ့.
ဟိုး..ပရိတ္သတ္ေနာက္နားမွာ
ေဆးေပါ့လိတ္တတိုနဲ႔ ေဘးထိုင္ဘုေျပာတယ္
ရုတ္ရုတ္သဲသဲပြဲလန္႔တိုင္း ဖ်ာခင္းတယ္.
ဒီလိုနဲ႔မိုးႀကီးလင္းတယ္.
ရုံကမသန္႔ဘူး
ဇာတ္ကလည္းနာတယ္။ ။

မိုးစဲေန..
၉။ေအာက္တိုဘာ။၂၀၀၉

အခုတေလာ အမူးေျပျမန္တယ္

မိုးစဲေန
ႏို၀င္ဘာ ၂၊ ၂၀၀၉
၂၀၁၀ ေတာေၾကာင္ေတြ
လက္ခေမာင္းခတ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ခ်ိန္
ကမၻာႀကီးက ခဏခဏ ပ်က္တယ္
က်ေနာ္က ခံတြင္းပ်က္တယ္။

ႏိုင္ငံေရးမွာ ေဆးခါးႀကီး
မေသာက္ရဲသူေတြက
ျပစရာအေၾကာင္္းေတြ မ်ားလာတယ္။
ညီညြတ္ေရးစကား ေျပာၾကသူခ်င္း
တေယာက္လိပ္ျပာ တေယာက္ မၾကည္ညိဳဘူး
ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး အလံတင္အခမ္းအနားမွာ
တေယာက္နားရြက္ တေယာက္
တံေတြးဆြတ္ခဲ့ၾကတယ္။

ဆန္တျပည္ ငါးက်ပ္တုန္းက
မျဖတ္ျဖစ္လိုက္တဲ့ ဦးေခါင္းေတြ
ေခါင္းေပါင္းစ တလူလူလႊင့္တယ္
စကားႀကီးစကားက်ယ္ေတြ ေျပာတယ္။
ကမၻာဦး ဥပေဒသမွာ
ေသနတ္ေတြက လႊတ္ေတာ္ေခၚခဲ့တယ္။

ဆင္းရဲကို ဒုကၡနဲ႔
အေပါင္ခံထားရတဲ့ျမိဳ့ႀကီးမွာ မီးပ်က္တုန္း
၀န္ႀကီးေတြက ျပည္တန္ဆာရုံေတြ ဖြင့္တယ္။

ေလာကပါလတရားကို ေစာင့္တဲ့ နတ္ေတြ
ဖဲသြားရုိက္ေနတုန္း
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွာ ဆယ္ေလးႏွစ္ အဖမ္းခံထားရတဲ့

ညီမေလးေနတဲ့ အိမ္ေလးကို
အကိုလုပ္တဲ့သူက တရားစြဲဲျပီး ၀င္လုတယ္။
(မိဘမ်က္နွာမွ မေထာက္)

ေတာေက်ာင္း ဆရာမေလးရဲ့အိပ္မက္မွာ

ကေလးေလးေတြ ဘြဲ႔ရ ပညာတတ္တယ္။
မ်က္နွာခ်ိဴခ်ိဴနဲ႔ ကဗ်ာဆိုခဲ့တယ္။

က်ေနာ္ခံတြင္းပ်က္လို႔ ေသာက္တဲ့ အရက္၀ိုင္းမွာ
ေခတ္ႀကီးက က်ေနာ့္ကို ခံတြင္းျပန္ပ်က္တယ္
အခုတေလာ အမူးေျပျမန္တယ္ဗ်ာ။ ။

ေအာက္တိုဘာ ၃၁၊ ၂၀၀၉
မိုးမခ မွထပ္မံ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

ငါ တုန္လႈပ္ေၾကကြဲရမွာပါ

ေနေရာင္ေတာက္ပတဲ့ ေန႔လယ္ခင္းတစ္ခုမွာ

ေတြ႔ရွိခဲ့တာေပါ့

ေခါင္းနားပန္းႀကီးေလာက္ေအာင္ ေအးစက္မာေၾကာေနေတာ့

ကိုယ့္မ်က္ႏွာကိုယ္ မွန္ထဲျပန္ၾကည့္လည္း

သူစိမ္းတစ္ေယာက္ကိုပဲ ျမင္ေနရတယ္

ေခၽြးေတြနဲ႔အတူ ယိုစီးထြက္က်သြားတာလား

မ်က္ရည္ေတြထဲ ေမ်ာပါသြားခဲ့သလား

စကားလံုးေတြထဲမွာ ပုန္းခိုလို႔

အၾကည့္ေတြကို ခိုစီးလိုက္ပါလို႔

ႏွစ္ကာလေတြကို ျဖတ္သန္းလာခဲ့တာ

ဒီ..အေသေကာင္လို မ်က္ႏွာအတြက္လား

အေအးခန္းထဲက ငါးတစ္ေကာင္လို

ႀကိတ္စက္ထဲကထြက္လာတဲ့ ႀကံဖတ္ေတြလို

ရင့္က်က္မႈဟာ

အပူနဲ႔ဖိအားနဲ႔ အသြင္ေျပာင္းလာတဲ့ေက်ာက္ဆိုေပမယ့္

လူဆိုတာက

စာနာစိတ္နဲ႔ ကရုဏာေတြယိုဖိတ္ရတာနဲ႔

ေႏြးကနဲ လႈိက္ကနဲ ျဖစ္သြားရမယ္မဟုတ္လား

အခုေတာ့…အခုေတာ့

တစ္ခါကစိတ္ေႏွာက္ၿပီး

ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာေတြေျပာေနတဲ့

သူေတာင္းစားကိုၾကည့္

ရႈိက္ႀကီးတင္ငိုခဲ့ဖူးတဲ့လူငယ္ေလး

ငါ့မ်က္ရည္ေတြဟာ ငါ့လူသားစိတ္စစ္စစ္ျဖစ္ခဲ့တာပါလို႔

ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္လြမ္းရ

ေနေရာင္ေတာက္ပတဲ့ ေန႔လယ္ခင္းတစ္ခုမွာေပါ့

ေလငမ္းဖမ္းၿပီး ကိုယ္တစ္ျခမ္းရြဲ႕ေနတဲ့

အမယ္အိုသူဆင္းရဲတစ္ေယာက္

ေလာကထဲက လူမသိသူမသိ ေပ်ာက္သြားခဲ့တယ္ဆိုရင္

ငါ တုန္လႈပ္ေၾကကြဲရမွာပါ

ငါ တုန္လႈပ္ေၾကကြဲေနရမွာပါ

ငါ တုန္လႈပ္ေၾကကြဲေနခဲ့သင့္တာပါလို႔။ ။

လႊင့္မိုးသစ္

“I Myself Is The Night”


The night is as black as the night.

The train made known itself
that it’s driving to great happenings.

The howls chained each other
towards the end of the block and faded out.

The watchman is warning
by beating the iron-rod
how much go deeper into the night.

Is the car driving in high speed
out of brake as the night,
and the voice of insects
the cry of my blood?

I’m shivering motionless
as the second stick of the old clock,
and crying for sleep in heavy sweat.

I myself is the night.


Hlwint moe thit



ဘ၀ေတြဟာလည္း ညေတြလိုပါပဲ

မိုးအလင္း ကေဖးေေတြ မရွိ္ဘူး
နီယြန္မီးေတြ မလင္းဘူး
ဒီလိုေမွာင္လြန္းေနတာ ၿမိဳ႔ၿပတစ္ခုရဲ႔ညလား

အၿဖစ္အပ်က္တခုဆီ ဦးတည္ခုတ္ေမာင္းေနတယ္ဆိုတာ
ရထားဟာ သူ႔ကိိုုယ္သူ အသိေပးေနတယ္

အဆက္မၿပတ္တဲ့ ေခြးအူသံေတြကလည္း
နံရံတံတိုင္းေတြဘက္မွာ တိုးလွ်ွေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္

တစတစနဲ႔ ညဥ္႔နက္လာၿပီဆိုတာကို
ညေစာင့္ရဲ႔ သံေခ်ာင္းေခါက္သံက
သတိိေပးေနတယ္

အရွိန္ၿပင္းၿပင္း ေမာင္းလာတဲ့ကားသံလား
ညပိုးေကာင္ေတြရဲ႔ေအာ္ၿမည္သံေတြလား
ငါ့ေသြးသားရဲ႔ ငိုေၾကြးသံလား
တစ္စံုတစ္ခုကို ငါၾကားေနရတယ္

နာရီအိုၾကီးရဲ႔ စကၠန္႔တန္႔
ေရြ႔လ်ားမႈနဲ႔အတူ
ငါမွာလည္း ဂေယာင္ေၿခာက္ၿခား
ခိုက္ခိုက္တုန္ေနတယ္
ေဇာေခ်ြးေတြနဲ႔ မအိပ္ႏိုင္တဲ့အခါ
အိပ္စက္မႈအတြက္
တစာစာငိုေၾကြးေနမိေတာ့တယ္

ဘ၀ေတြဟာလည္း ညေတြလိုပါပဲ
လႊင့္မိုးသစ္




*ၿပန္ဆိုမႈ=လင္းေခတ္ဒီ

ေမွ်ာ္ေတာ္ေယာင္

ရင္ခြင့္မဲ့ မ်က္ေစ့တစ္စံု
ခ်စ္သူပံုရိပ္ကို ေစာင့္ေနတယ္

ေလတိုက္တိုင္း
သစ္ပင္မလွဳပ္ဖူး

ေကာင္မေလးရယ္
မင္းကိုခ်စ္ရတာ ေမာလိုက္တာ
ကမၻာၾကီးကို ထမ္းထားရသလိုပဲ ...........၊၊




ႏုစဥ္ကေရးခဲ့ဖူးတဲ့ကဗ်ာေလးပါ